Amerikalı muhasebeci ve yazar Ralph Nelson Elliott, 1920’de piyasadaki fiyat dalgalanmalarının belirli bir düzen içinde ilerlediğini öne süren bir teori geliştirmişti. Bu teorinin temelinde Fibonacci sayıları ve Dow teorisi vardı.

Elliott’ın ortaya koyduğu teori, yatırımcıların psikolojisinin belirli bir düzen içinde işlediği varsayımına dayanıyordu. Ona göre yükseliş ve düşüş dönemlerinde çeşitli sebepler yüzünden heyecanlanan ve kitle güdüsüyle hareket eden yatırımcılar, içinde bulundukları psikoloji sebebiyle işlemlerini belirli bir yönde gerçekleştirme eğilimini göstermekteydiler.

Elliott teorisi, buna dayanarak piyasada oluşan her harekete tepki olarak karşıt bir hareket gelişeceğini ve bu hareketlerinin bir bütün olarak beş dalga halinde analiz edilebileceğini savunur.

Bu dalgaların oluşumu şu şekilde açıklanabilir:

»​ Birinci dalga: Genellikle baskılanmış bir fiyat hareketinden sonra gelen hızlı bir yükseliş hareketi şeklinde oluşur. Çoğunlukla ilk beş dalga içerisinde en kısa olanıdır.

»​ İkinci dalga: Birinci dalgaya gelen tepki sonucunda oluşan ters yönlü bir harekettir. İkinci dalga, çoğu zaman birinci dalganın dip noktasına gelmeden sona erer.

»​ Üçüncü dalga: İlk beş dalga içerisinde genellikle en uzun ve en dinamik olanıdır. Üçüncü dalga, birinci dalganın tepe noktasını geçtiği zaman bu durum alış sinyali olarak yorumlanır.

»​ Dördüncü dalga: Üçüncü dalgaya gelen düzeltme tepkisidir. Kurala göre dördüncü dalganın dip seviyesinin birinci dalganın tepe seviyesi altında kapanamaz.

»​ Beşinci dalga: Trendin en tepeye çıktığı seviyedir. Üçüncü dalga kadar dinamik değildir ve bu dalganın oluştuğu sırada indikatörlerin fiyat hareketlerinin gerisinde kalmaya başladığı gözlemlenebilir.

Elliott dalga teorisinin Fibonacci sayılarıyla olan ilişkisi, dalga boylarının hesaplanmasında ortaya çıkar. Birinci yükseliş dalgasından sonra gelen ikinci ters yönlü dalga, ilk dalganın % 79,4’ü kadar geri çekilir. Üçüncü yükseliş dalgasından sonra gelen dördüncü ters yönlü dalga, üçüncü dalganın %38,2 ‘i kadar geri çekilir.
 

Bu beş temel dalga sonrasında üç dalga daha oluşur:

»​ A dalgası: Beş dalgalı formasyon ortaya çıktıktan sonra ana eğilimin aksi yönde işlem hacimlerinin giderek artmasıyla ortaya çıkar.

»​ B dalgası: A dalgasında işlemin hacminin düşmesiyle piyasanın önceki eğilimine tekrar dönmesiyle oluşur. B dalgası ile üçüncü dalganın dip noktaları bazı zamanlarda simetri sağlayarak omuz baş omuz formasyonu oluşturabilmektedir.

»​ C dalgası: Fiyatların A dalgasının dip noktasının altına inerek ilerlemesiyle oluşur.

Elliott dalga prensibi bu gösterilen fiyat hareketlerinin tam tersi için de geçerlidir. Örneğin birinci dalga düşüşü gösterirken, ikinci dalganın yükselişi göstermesi ve ardından gelen dalgaların da bu minvalde ilerlemesiyle ters yönlü bir Elliott dalgası da oluşabilir. Elliott dalga prensibinde farklı vadelerde oluşan yapılara “derece” denir.
 

Teoriye göre bu dereceler vadelerine göre şu şekilde ayrılmaktadır:

  • »​ Grand supercycle: birkaç yüzyıl
  • »​ Supercycle: birkaç on yıl (40–70 yıl civarında)
  • »​ Cycle: birkaç yıl (uzatmalarda birkaç on yıl)
  • »​ Primary: birkaç ay, ya da birkaç yıl
  • »​ Intermediate: birkaç hafta-ay
  • »​ Minor: birkaç hafta
  • »​ Minute: birkaç gün
  • »​ Minuette: birkaç saat
  • »​ Subminuette: birkaç dakika